Terapię logopedyczną rozpoczyna się od ćwiczeń motoryki narządów mowy, usprawniających głównie pracę języka i warg. Ważne są też ćwiczenia oddechowo-fonacyjne.
Równocześnie z takimi ćwiczeniami usprawniamy słuch fonemowy, który pozwala różnicować głoski. Jest to szczególnie ważne w przypadku substytucji głosek.
Kolejny etap to wywołanie prawidłowego dźwięku-głoski.
Potem następuje najdłuższy w czasie i żmudny proces utrwalania poprawnego dźwięku: najpierw w izolacji, potem w sylabach i wyrazach. Tutaj szczególnie ważna jest współpraca z rodzicami dziecka, ich konsekwencja w działaniach i systematyczność.
Terapię uznajemy za zakończoną dopiero wtedy, gdy dziecko realizuje poprawnie głoskę w mowie spontanicznej, czyli podczas codziennych czynności.